PPWR en het digitaal productpaspoort: één gegevensdrager voor product en verpakking

De verordening betreffende verpakkingen en verpakkingsafval, Verordening (EU) 2025/40, is van toepassing sinds 12 augustus 2026. Veel verpakkingsteams vragen zich af of verpakkingen een eigen digitaal productpaspoort krijgen. Dat gebeurt niet. De PPWR legt wel vast hoe verpakkingsinformatie en het paspoort van het product samengaan, en dat deel moet u nu al plannen.

Deze week schreef Recycling Today over Verso, een project onder leiding van Aimplas, het Spaanse technologiecentrum voor kunststoffen. Verso test het digitaal productpaspoort op kunststofverpakkingen en valideert hergebruiksystemen. Het werkt samen met verpakkingsproducent ITC Packaging en recyclingbedrijf Reciclemás, met financiering van het Valenciaanse instituut IVACE+i en EFRO-middelen. Hieronder staat wat de tekst van de verordening zelf zegt.

Verplicht de PPWR een digitaal productpaspoort voor verpakkingen?

Nee. De PPWR creëert geen paspoort voor verpakkingen. Overweging 9 legt uit dat de PPWR een aanvulling is op de verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten, Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), waarin verpakkingen niet als aparte productcategorie worden behandeld. Dezelfde overweging wijst erop dat gedelegeerde handelingen onder de ESPR voor specifieke producten toch eisen aan de verpakking van die producten kunnen toevoegen.

Wat de PPWR wel eist, zijn etiketten en in sommige gevallen een QR-code of een andere gestandaardiseerde, open digitale gegevensdrager. De definitie van "gegevensdrager" komt rechtstreeks uit de ESPR: artikel 3(1) van de PPWR verwijst naar artikel 2(29) van de ESPR. Beide verordeningen gebruiken dus dezelfde term voor de code op de verpakking.

Eén gegevensdrager voor product en verpakking

De regel die ze verbindt, staat in artikel 12(5). Als het Unierecht vereist dat informatie over het verpakte product via een gegevensdrager wordt verstrekt, wordt één gegevensdrager gebruikt voor de vereiste informatie over het product en over de verpakking, en moeten beide gemakkelijk te onderscheiden zijn.

Overweging 70 geeft de reden: etiketten op verpakkingen mogen zich niet vermenigvuldigen. Daarna noemt ze het paspoort rechtstreeks. Valt het verpakte product onder de ESPR of ander Unierecht dat een digitaal productpaspoort vereist, dan moet dat paspoort ook worden gebruikt voor de informatie die de PPWR vraagt.

Krijgt het product in de doos dus een digitaal productpaspoort, dan hoort de verpakkingsinformatie die de PPWR vraagt in datzelfde paspoort, bereikbaar via dezelfde code en duidelijk gescheiden van de productgegevens. De eerstvolgende datum geldt voor batterijen: vanaf 18 februari 2027 hebben batterijen voor elektrische voertuigen, LMT-batterijen en industriële batterijen boven 2 kWh die in de EU in de handel worden gebracht een batterijpaspoort nodig op grond van artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542.

Wat artikel 12 vraagt, en vanaf wanneer

Artikel 12 bevat meerdere etiketteringsplichten met verschillende data. Deze hebben te maken met een QR-code of gegevensdrager:

Verplichting	Gegevensdrager	Geldt vanaf
Geharmoniseerd etiket over de materiaalsamenstelling (art. 12(1))	Vrijwillige QR-code over waar elk onderdeel heen moet, als hulp bij het scheiden	12 augustus 2028, of 24 maanden na de uitvoeringshandelingen, als dat later is
Etiket voor herbruikbare verpakkingen (art. 12(2))	Verplichte QR-code of andere open gegevensdrager met informatie over hergebruik	12 februari 2029, of 30 maanden na de uitvoeringshandeling, als dat later is
Etiket over gerecycleerde inhoud, indien gebruikt (art. 12(4))	De QR-code moet, indien aanwezig, de uitvoeringshandeling volgen	12 augustus 2028, of 24 maanden na de uitvoeringshandeling, als dat later is
Verpakkingen met zorgwekkende stoffen (art. 12(1) en 12(7))	Gestandaardiseerde, open digitale markering	Methodiek via uitvoeringshandeling, uiterlijk 1 januari 2030
Symbool van de UPV-regeling (art. 12(9))	Alleen via QR-code of andere open digitale markering	Mogelijk uiterlijk 12 februari 2027

De verordening vroeg de Commissie om de etiketspecificaties uiterlijk 12 augustus 2026 vast te stellen (artikel 12(6)). Elke verplichting begint op de laatste van twee data: de vaste datum, of 24 maanden (30 voor herbruikbare verpakkingen) na de inwerkingtreding van de uitvoeringshandeling. Een late handeling schuift de verplichting op.

Wat de gegevensdrager moet doen bij herbruikbare verpakkingen

Voor herbruikbare verpakkingen bepaalt artikel 12(2) wat de gegevensdrager moet bevatten. De QR-code of andere gegevensdrager moet informatie geven over herbruikbaarheid, inclusief de beschikbaarheid van een lokaal, nationaal of Uniebreed hergebruiksysteem en informatie over inzamelpunten. Hij moet ook het volgen van de verpakking en de berekening van rondgangen en rotaties vergemakkelijken, of een gemiddelde schatting als die berekening niet haalbaar is.

Artikel 12(3) zondert open systemen zonder systeembeheerder uit. Elk ander hergebruiksysteem heeft een datamodel nodig dat telt hoe vaak een verpakking is rondgegaan. Het valideren van hergebruiksystemen is ook een van de doelen van het project Verso.

Regels voor wat er achter de code zit

Artikel 12(5) stelt ook regels voor informatie die elektronisch wordt verstrekt op grond van de leden 1, 2 en 4:

etiket en gegevensdrager moeten zichtbaar, leesbaar en moeilijk uitwisbaar worden aangebracht, gedrukt of gegraveerd;
dezelfde informatie moet voor kopers beschikbaar zijn vóór een online aankoop;
persoonsgegevens mogen alleen worden verzameld om toegang te geven tot de nalevingsinformatie;
de informatie mag niet worden getoond samen met andere informatie die bedoeld is voor verkoop of marketing;
de taal is die welke de lidstaat bepaalt waar de verpakking wordt verkocht.

De marketingregel raakt het ontwerp van de pagina. Een QR-code die een verkooppagina met aanbiedingen opent, zou die twee mengen, dus de nalevingsinformatie heeft een eigen weergave nodig.

Wat u nu kunt doen

Voor de meeste verpakkingen liggen de bindende data twee tot drie jaar weg, maar gegevens van leveranciers verzamelen kost tijd. Vier stappen om mee te beginnen:

Breng in kaart welke van uw producten een digitaal productpaspoort krijgen, en wanneer. Batterijen hebben de eerstvolgende datum, andere groepen volgen naarmate gedelegeerde handelingen onder de ESPR worden vastgesteld. Plan voor die producten de verpakkingsgegevens in hetzelfde paspoort in plaats van een tweede code.
Maak een lijst van de verpakkingsgegevens die u al hebt (materiaalsamenstelling, gerecycleerde inhoud, herbruikbaarheid) en wie in uw toeleveringsketen voor elk gegeven verantwoordelijk is. De technische documentatie die u volgens bijlage VII van de PPWR hebt opgesteld, is een goed vertrekpunt.
Houd nalevingsgegevens gescheiden van marketinginhoud. Eén code kan een gestructureerde paspoortpagina openen, maar geen verkooppagina.
Houd uw documenten op orde. Volgens artikel 62(1) van de PPWR gelden een ontbrekende of onjuiste conformiteitsverklaring, een QR-code of gegevensdrager die geen toegang geeft tot de vereiste informatie en onvolledige technische documentatie allemaal als formele non-conformiteit. Onze gids over de PPWR-conformiteitsverklaring behandelt het eerste punt.

Hoken Pass is software voor het digitaal productpaspoort voor het mkb. Elk gepubliceerd paspoort krijgt een openbare pagina met QR-code en een gekwalificeerd eIDAS-tijdstempel van InfoCert, en u kunt beginnen met het gratis plan met 3 paspoorten. Voor het bredere ESPR-beeld, zie onze pagina over ESPR-naleving.

Veelgestelde vragen

Verplicht de PPWR een digitaal productpaspoort voor verpakkingen?

Nee. De PPWR creëert geen apart paspoort voor verpakkingen, en verpakkingen zijn geen productcategorie onder de ESPR (overweging 9 van de PPWR). De PPWR vereist etiketten en in sommige gevallen een QR-code of andere open gegevensdrager.

Wat zegt artikel 12(5) van de PPWR over gegevensdragers?

Als het Unierecht informatie over het verpakte product via een gegevensdrager vereist, moet één gegevensdrager de informatie over zowel het product als de verpakking geven, en moeten beide gemakkelijk te onderscheiden zijn.

Wanneer wordt de QR-code voor herbruikbare verpakkingen verplicht?

Vanaf 12 februari 2029, of 30 maanden na de inwerkingtreding van de uitvoeringshandeling van de Commissie, als dat later is (artikel 12(2)). Open systemen zonder systeembeheerder zijn uitgezonderd (artikel 12(3)).

Mag de QR-code op de verpakking naar marketinginhoud leiden?

Niet voor de nalevingsinformatie. Artikel 12(5) bepaalt dat elektronisch verstrekte informatie niet samen met informatie voor verkoop of marketing mag worden getoond.

Vanaf wanneer geldt het geharmoniseerde verpakkingsetiket?

Vanaf 12 augustus 2028, of 24 maanden na de inwerkingtreding van de uitvoeringshandelingen, als dat later is (artikel 12(1)).

Bronnen

Begin gratis met 3 paspoorten: hokenpass.com.