Naar de inhoud
← Terug naar Blog
Wie heeft dit digitale productpaspoort uitgegeven? Wat tijdstempels, ledgers en de vLEI bewijzen
eu-regulations

Wie heeft dit digitale productpaspoort uitgegeven? Wat tijdstempels, ledgers en de vLEI bewijzen

Een digitaal productpaspoort moet drie vragen beantwoorden: wanneer de gegevens zijn vastgelegd, of ze zijn gewijzigd en wie ze heeft uitgegeven. Een gekwalificeerde eIDAS-tijdstempel en een verankering op een blockchain beantwoorden de eerste twee. Voor de derde is een gekwalificeerd elektronisch zegel of een verifieerbare LEI nodig, en de EU-teksten laten zien waarom.

Wie een digitaal productpaspoort scant, ziet gegevens over een product: materialen, koolstofvoetafdruk, de capaciteit van een batterij. Voordat een koper, een recycler of een markttoezichtautoriteit die gegevens vertrouwt, zijn er drie vragen:

  1. Wanneer zijn deze gegevens vastgelegd?
  2. Zijn ze sindsdien gewijzigd?
  3. Wie heeft ze uitgegeven?

Op de eerste twee geven het EU-recht en standaardcryptografie een duidelijk antwoord. Bij de derde zijn de meeste paspoorten zwakker dan ze lijken. Dit artikel legt uit wat elk hulpmiddel bewijst, wat de EU-teksten vragen en wat een kleine fabrikant moet doen voordat het batterijpaspoort op 18 februari 2027 verplicht wordt.

Wat de EU een paspoort laat bewijzen

De Ecodesignverordening (ESPR) vraagt dat het digitale productpaspoort zo wordt ontworpen en beheerd dat authenticatie, betrouwbaarheid en integriteit van de gegevens en een hoog niveau van beveiliging en privacy gewaarborgd zijn (Verordening (EU) 2024/1781, artikel 11). Een technologie noemt ze niet. Noch de ESPR noch de Batterijverordening noemt blockchain of gedistribueerde ledgers: we hebben beide teksten op EUR-Lex doorzocht.

De opdracht wordt dus bepaald door het resultaat. Een paspoort is betrouwbaar als iemand buiten uw bedrijf kan controleren wanneer de gegevens zijn vastgelegd, dat ze ongewijzigd zijn en dat ze echt van u komen.

Wanneer zijn de gegevens vastgelegd? De gekwalificeerde eIDAS-tijdstempel

eIDAS definieert een elektronische tijdstempel als gegevens die andere gegevens aan een bepaald tijdstip koppelen en zo bewijzen dat die gegevens op dat tijdstip bestonden (artikel 3, punt 33). Een gekwalificeerde elektronische tijdstempel gaat verder: die geniet het vermoeden van juistheid van de aangegeven datum en tijd en van integriteit van de gegevens waaraan de tijdstempel is gekoppeld (artikel 41(2)).

Om gekwalificeerd te zijn, moet de tijdstempel datum en tijd zo aan de gegevens koppelen dat elke wijziging opspoorbaar is, gebruikmaken van een nauwkeurige tijdbron die aan UTC is gekoppeld en ondertekend of verzegeld zijn door een gekwalificeerde verlener van vertrouwensdiensten (artikel 42(1)). Elke lidstaat publiceert een vertrouwenslijst van deze verleners, die u kunt doorzoeken in het eIDAS Dashboard van de Commissie. Onze pagina over gekwalificeerde eIDAS-tijdstempels voor productpaspoorten gaat in op de details.

Zijn de gegevens gewijzigd? Vingerafdrukken en een openbaar grootboek

Een SHA-256-vingerafdruk (hash) van het paspoort verandert volledig als ook maar één teken van de gegevens verandert. Alleen de vingerafdruk hoeft uw systemen te verlaten, nooit de gegevens.

Door die vingerafdruk op een openbare blockchain te verankeren, kan iedereen hem later controleren zonder het aan u of uw softwareleverancier te vragen. Juridisch noemt eIDAS 2.0 dit een elektronisch grootboek: registraties waarvan de integriteit en de chronologische volgorde gewaarborgd zijn (artikel 3, punt 52). Een gekwalificeerd elektronisch grootboek, dat het vermoeden van integriteit en van een juiste chronologische volgorde geniet, moet worden beheerd door gekwalificeerde verleners van vertrouwensdiensten (artikelen 45k en 45l). Een openbare blockchain die door iedereen kan worden beheerd, is dus een gewoon elektronisch grootboek. Het is nog steeds toelaatbaar als bewijs (artikel 45k(1)), en de waarde ervan zit in onafhankelijke verificatie, niet in een wettelijk vermoeden.

Wie heeft een digitaal productpaspoort uitgegeven? Het zwakke punt

Hier zeggen de EU-teksten minder.

De ESPR noemt bij de mogelijke inhoud van het paspoort informatie over de fabrikant, zoals de unieke marktdeelnemeridentificatiecode (bijlage III, punt (g)). Ze definieert de unieke marktdeelnemeridentificatiecode als “een unieke reeks tekens voor de identificatie van een actor die betrokken is bij de waardeketen van een product” (artikel 2, punt 31) en eist dat die erkende normen volgt (artikel 12). In het batterijpaspoort is gegevenspunt 3 van de richtsnoeren van de Commissie (versie 3.2, 19 oktober 2026) de naam, de geregistreerde handelsnaam of het geregistreerde merk van de fabrikant.

Beide zijn nuttig: ze vertellen u van wie het paspoort zegt te komen. Geen van beide bewijst dat. Een identificatiecode of een naam is tekst in de gegevens, en iedereen kan tekst intypen. Een tijdstempel en een verankering bewijzen dat de tekst op een bepaald moment bestond en niet is gewijzigd. Ze bewijzen niet dat het bedrijf dat erin wordt genoemd hem heeft geschreven.

Wat de uitgever echt bewijst

Een gekwalificeerd elektronisch zegel. eIDAS definieert een elektronisch zegel als gegevens die aan andere gegevens worden toegevoegd om de oorsprong en integriteit ervan te waarborgen (artikel 3, punt 25). Een gekwalificeerd zegel geniet het vermoeden van integriteit van de gegevens en van juistheid van de oorsprong van de gegevens waaraan het is gekoppeld (artikel 35(2)). Het is het bedrijfsequivalent van een gekwalificeerde handtekening, en het gekwalificeerde certificaat waarop het berust, wordt pas afgegeven nadat een gekwalificeerde verlener van vertrouwensdiensten de identiteit van het bedrijf heeft gecontroleerd (eIDAS artikel 24(1)).

De EU gebruikt het al precies voor dit doel. Volgens Uitvoeringsverordening (EU) 2026/1778 over het DPP-register moet een marktdeelnemer worden geverifieerd voordat hij paspoorten registreert, en bedrijven worden geverifieerd met een gekwalificeerd elektronisch zegel (artikelen 4 en 5). Het registratiebewijs van het register zelf wordt op dezelfde manier verzegeld (artikel 9).

De verifieerbare LEI (vLEI). De Legal Entity Identifier is de wereldwijde identificatiecode voor bedrijven die al in de financiële sector wordt gebruikt. GLEIF beschrijft de vLEI als een gedecentraliseerde digitale identiteit waarmee tegenpartijen via software de identiteit van een rechtspersoon kunnen controleren, en ook de bevoegdheid en rol van de mensen die namens die rechtspersoon optreden. vLEI's worden uitgegeven door Qualified vLEI Issuers en de identificatiecode is gestandaardiseerd in ISO 17442-3 (2024). Op 18 november 2026 werd een eerste proof of concept aangekondigd die vLEI-credentials aan digitale productpaspoorten koppelt, met pilots bij fabrikanten als volgende stap. Het is nog een vroege test.

Digitaal productpaspoort met eIDAS-tijdstempel en blockchain: wat elke laag bewijst

LaagBeantwoordtRechtsgevolg in de EUWie kan het controleren
Gekwalificeerde eIDAS-tijdstempelWanneer de gegevens bestondenVermoeden van juiste datum, tijd en integriteit (eIDAS art. 41(2))Iedereen, met het token en het certificaat van de verlener
Hash verankerd op een openbare blockchainDat de gegevens ongewijzigd zijnToelaatbaar als bewijs, geen vermoeden (eIDAS art. 45k(1))Iedereen, met een blockexplorer
Naam van de fabrikant of unieke marktdeelnemeridentificatiecodeVan wie het paspoort zegt te komenOp zichzelf geen: het zijn gegevensIedereen kan het lezen, niemand kan het controleren op basis van alleen het paspoort
Gekwalificeerd elektronisch zegelWie de gegevens heeft uitgegevenVermoeden van integriteit en juiste oorsprong (eIDAS art. 35(2))Iedereen, aan de hand van de EU-vertrouwenslijsten
vLEI-credentialWelke rechtspersoon, en wie namens die rechtspersoon optreedtBuiten eIDAS: het vLEI-vertrouwenskader van GLEIFIedereen met vLEI-verificatiesoftware

Bij Hoken Pass dekken we vandaag de eerste twee af. Elke gepubliceerde versie van een paspoort krijgt een gekwalificeerde tijdstempel, betaalde abonnementen voegen een verankering op de EOS-blockchain toe, en iedereen kan beide opnieuw controleren aan de hand van het openbare bestand op de verificatiepagina van het paspoort. De bedrijfsnaam op een paspoort is de naam die het bedrijf in zijn instellingen heeft ingevuld. Voor de oorsprong is de zegelcontrole door het register vandaag de echte drempel. Daarom laat onze software voor digitale productpaspoorten voor het mkb de registratie in het register over aan het bedrijf zelf, met zijn eigen EU Login en zegel.

Wat een kleine fabrikant nu moet doen

  1. Controleer uw tijdstempels. Vraag uw leverancier welke gekwalificeerde verlener van vertrouwensdiensten ze uitgeeft en zoek die verlener daarna zelf op in de vertrouwenslijst. Staat hij daar niet met een gekwalificeerde tijdstempeldienst, dan is de tijdstempel niet gekwalificeerd.
  2. Kies uw marktdeelnemeridentificatiecode. Bepaal welke identificatiecode van uw bedrijf in uw paspoorten komt (bijvoorbeeld een LEI, een EORI of een GS1 GLN) en houd die overal identiek. Controleer of uw bedrijf al een LEI heeft.
  3. Plan uw zegel. Om paspoorten in het EU DPP Registry te registreren, moet uw bedrijf worden geverifieerd met een gekwalificeerd elektronisch zegel. Plan dat ruim voor februari 2027.
  4. Houd de vLEI in de gaten. Als uw klanten of uw sector erom gaan vragen, hebt u eerst een LEI nodig en daarna een vLEI van een Qualified vLEI Issuer.

Voor het volledige beeld van tijdstempels en ledgers leest u onze gids over wat een digitaal productpaspoort met eIDAS-tijdstempel en blockchain echt nodig heeft, en voor batterijen onze pagina over het batterijpaspoort.

Veelgestelde vragen

Bewijst een unieke marktdeelnemeridentificatiecode wie een digitaal productpaspoort heeft uitgegeven?

Nee. De ESPR definieert die als een unieke reeks tekens die een actor in de waardeketen identificeert (artikel 2, punt 31). De code zegt van wie het paspoort beweert te komen. Voor een bewijs van oorsprong is iets cryptografisch nodig dat aan een geverifieerde identiteit is gekoppeld, zoals een gekwalificeerd elektronisch zegel.

Is blockchain verplicht voor een digitaal productpaspoort?

Nee. Noch de ESPR noch de Batterijverordening noemt blockchain. De ESPR vraagt om authenticatie, betrouwbaarheid en integriteit van gegevens (artikel 11). Een verankering op een blockchain is een manier om iedereen de integriteit onafhankelijk te laten controleren.

Wat is het verschil tussen een gekwalificeerde tijdstempel en een gekwalificeerd elektronisch zegel?

Een gekwalificeerde tijdstempel bewijst wanneer gegevens bestonden en dat ze ongewijzigd zijn (eIDAS artikel 41(2)). Een gekwalificeerd elektronisch zegel bewijst van welke rechtspersoon de gegevens afkomstig zijn en dat ze ongewijzigd zijn (artikel 35(2)). Een paspoort kan beide hebben.

Wat is een vLEI?

De verifieerbare versie van de Legal Entity Identifier, door GLEIF beschreven als een gedecentraliseerde digitale identiteit voor organisaties. Software kan er de identiteit van een bedrijf mee controleren, en de rol van de persoon die namens dat bedrijf optreedt. De vLEI wordt uitgegeven door Qualified vLEI Issuers.

Wanneer wordt het batterijpaspoort verplicht?

Vanaf 18 februari 2027 voor batterijen van elektrische voertuigen, LMT-batterijen en industriële batterijen boven 2 kWh, op grond van artikel 77 van Verordening (EU) 2023/1542.

Bronnen

Begin gratis: https://www.hokenpass.com